Waldemar Makarenko

Z Encyklopedia Pomorza Zachodniego - pomeranica.pl
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Waldemar Makarenko
dziennikarz radiowy i telewizyjny, publicysta, działacz i sprawozdawca sportowy
brak zdjecia
Data urodzenia 12 stycznia 1930
Miejsce urodzenia Rokitno (ob. Ukraina)
Data śmierci 23 stycznia 1991
Miejsce śmierci Szczecin
Miejsce spoczynku Cmentarz Centralny w Szczecinie (kw. 4A-6-0)
Lokalizacja grobu zobacz na mapie


Waldemar Makarenko (1930-1991) – dziennikarz radiowy i telewizyjny, publicysta, działacz i sprawozdawca sportowy

Życiorys

Waldemar Makarenko urodził się 12 stycznia 1930 roku w Rokitnie (ob. Ukraina) w rodzinie robotniczej Teodora Makarenki.

Z Ziemią Szczecińską związał się już w 1946 roku jako uczestnik historycznego zjazdu „Trzymamy straż nad Odrą”. Jako działacz Związku Młodzieży Wiejskiej zabezpieczał przeprowadzanie referendum na terenie województwa szczecińskiego. W latach 1950-1952 studiował w Wyższej Szkole Wychowania Fizycznego w Poznaniu. Dziennikarstwem zajmował się od 1953 roku. W lutym 1954 roku wygrał konkurs na radiowego sprawozdawcę sportowego. Od tego momentu rozpoczął pracę w Rozgłośni Polskiego Radia w Szczecinie. Był wieloletnim kierownikiem Redakcji Sportowej. Później przeniósł się do Redakcji Publicystyki i Informacji. W 1971 roku został zastępcą redaktora naczelnego rozgłośni. Od 1980 roku był komentatorem PR. Należał do najbardziej znanych organizatorów i propagatorów życia sportowego w Szczecinie. Działał w organizacjach młodzieżowych i paramilitarnych, był krajowym sprawozdawcą meczów bokserskich, piłki nożnej i zapasów. W szczecińskiej Rozgłośni stworzył i prowadził magazyn radiowy Z boisk i stadionów. W latach 60. był także autorem Magazynu sportowego w szczecińskiej telewizji.

W swojej pracy dziennikarskiej zajmował się również tematyką wojskową. Był jednym ze współtwórców, a potem pierwszym prezesem Klubu Publicystów Wojskowo-Obronnych, autorem cyklicznych audycji z życia żołnierzy w szczecińskich garnizonach. Za tę działalność był wielokrotnie odznaczany i nagradzany.

Od 1974 roku był członkiem Sądu Koleżeńskiego przy Oddziale SDP w Szczecinie.

Zmarł 23 stycznia 1991 roku w Szczecinie. Został pochowany na Cmentarzu Centralnym (kw. 4A-6-0).

Artykuły w prasie (wybór)

  • 1955Trudny początek, „Życie Kulturalne Wsi” 1955 nr 2, s. 8



Nagrody

  • 1977 – nagroda ministra obrony narodowej za propagowanie problematyki wojskowo-obronnej



Odznaczenia

  • Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski
  • Srebrny Krzyż Zasługi
  • Złoty Krzyż Zasługi
  • srebrny medal „Za Zasługi dla Obronności Kraju”
  • medal pamiątkowy „Za zasługi dla Pomorskiego Okręgu Wojskowego”
  • „Za Zasługi dla 12 DZ im. Armii Ludowej”



Źródła

Bibliografia



IES64.png
Autor opracowania: Andrzej Androchowicz