Wilhelm Böhmer

Z Encyklopedia Pomorza Zachodniego - pomeranica.pl
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Wilhelm Böhmer
filolog
Data urodzenia 30 listopada 1791
Miejsce urodzenia Szczecin
Data śmierci 27 lutego 1842
Miejsce śmierci Szczecin
Narodowość niemiecka

Heinrich Wilhelm Ludwig Böhmer (1791-1842) - niemiecki filolog.

Życiorys

Heinrich Wilhelm Ludwig Böhmer urodził 30 listopada 1791 w Szczecinie jako syn Pupillenrat (radca opiekuńczy) Gustawa Böhmera. Uczęszczał do Ratslyceum w swoim rodzinnym mieście. Po jego ukończeniu w roku 1810 rozpoczął studia filologiczne na uniwersytecie we Frankfurcie nad Odrą, gdzie mógł uczęszczać na wykłady estetyka Solgera i G. G. Bredowa. Po dwóch semestrach Böhmer przeniósł się nowo założony uniwersytet w Berlinie, gdzie jego nauczycielami akademickim zostali Wolf i Boeckh.

W odpowiedzi na apel króla Böhmer dołączył w roku 1813 jako ochotnik do Gardejägerbataillon i wraz batalionem brał udział w bitwie pod Lützen, Bautzen, Drezdnem i Lipskiem. Na własną prośbę opuścił Gardejägerbataillon i przeniósł się do stacjonującego w Holandii Kolberger Infanterieregiment. W styczniu 1814 roku koło Antwerpii został ranny, zaś po wyzdrowieniu, odznaczony Krzyżem Żelaznym, powrócił na uniwersytet w Berlinie studiować teologię.

Po krótkiej działalności pedagogicznej Böhmera w Joachimsthal Gymnasium w Berlinie został zatrudniony jako nauczyciel (w roku 1817) w Marienstiftsgymnasium (Gimnazjum Fundacji Mariackiej) w Szczecinie. W roku 1824 otrzymał tytuł doktora filologii na uniwersytecie w Greifswaldzie, a w roku 1826 został mianowany profesorem gimnazjalnym. Długoletnia przyjaźń połączyła Böhmera z Ludwigiem Giesebrechtem i Karlem Hasselbachem, którzy byli zarówno jego kolegami w Marienstiftsgymnasium (Gimnazjum Fundacji Mariackiej) jak i jego szwagrami. Jego nazwisko stało się znane za sprawą opublikowania „Bemerkungen über Pindar” w programie Marienstiftsgymnasium w roku 1829. Zdaniem Boeckh, jego dawnego berlińskiego nauczyciela, była to najlepsza praca o poezji Pindara.

Dwukrotnie oferowano mu ważne urzędy, jednym z nich było stanowisko ewangelickiego pastora w Rzymie oraz dyrektora gimnazjum, których nie przyjął.

Oprócz działalności pedagogicznej Böhmer zgłębiał historię Pomorza w założonym w roku 1824 Gesellschaft für pommersche Gesellschaft für Pommersche Geschichte und Altertumskunde (Towarzystwo Historii Pomorza i Starożytności), w którym w latach 1834-1836 pełnił funkcję sekretarza. Swoje prace publikował w wydawanych przez towarzystwo czasopismach „Baltische Studien” i w jego poprzedniku „Neue Pommersche Provinzialblättern”. W roku 1831 opublikował „Sammlung der Niederdeutschen Mundarten in Pommern”, efekt studiów nad historycznymi zabytkami języka dolnoniemieckiego (przysłowia, zwroty, legendy, podania i pieśni). Dla badań nad kroniką Kantzowa i dla języka dolnoniemieckiego przełomowe okazało się wydanie w roku 1835 przez Böhmera jego najważniejszego dzieła „Thomas Kantzow′s Chronik von Pommern in Niederdeutscher Mundart”.

Böhmer w roku 1833 został zwyczajnym członkiem Königl. Gesellschaft für Nordische Altertumskunde w Kopenhadze, w roku 1835 korespondencyjnym członkiem Verein für Mecklenburgische Geschichte und Alterthumskunde w Schwerinie oraz w roku 1839 zwyczajnym członkiem Verein für Geschichte der Mark Brandenburg.

Heinrich Wilhelm Ludwig Böhmer zmarł 27 lutego 1842 roku w Szczecinie.

Rodzina

Heinrich Wilhelm Ludwig Böhmer poślubił 8 czerwca 1824 roku Ernestine Henriette Charlotte Louise Giesebrecht, która urodziła się 1 lipca 1796 roku w Mirow w Mecklenburg-Strelitz, a zmarła 15 czerwca 1861 roku w Halle. Z tego małżeństwa pochodzą dwaj synowie: Karl Eduard Wilhelm, urodzony 24 maja 1827 roku, profesor na uniwersytecie w Strasburgu, Theodor Friedrich Wilhelm, urodzony 1 października 1829 roku, doktor medycyny oraz córka Agnes Elisabeth Wilhelmine, urodzona 19 kwietnia 1831 roku, a zmarła 28 września 1881 roku jako wdowa po Consistorialrath i Hofprediger Heyde w Wernigerode.

Publikacje (wybór)

Artykuł Heinricha Böhmera na łamach "Baltische Studien" w 1835
  • De Pomeranorum historia literaria ad Carolum Hasselbach et Ludovicum Giesebrecht epistolica dissertatio. Saecularem S. Ottonis Apostoli memoriam celebraturus scribebat Guilelmus Boehmer. Berolini: G. E. Reimer, 1824.
  • Bemerkungen über Pindar. W: Zu der öffentlichen Redeübung, welche Freitag den 25. September 1829 Nachmittags um 2 ½ Uhr in dem großen Hörsaale des Gymnasii zu Stettin veranstaltet werden soll ladet die Beschützer, Gönner und Freunde unserer Schulanstalt ehrerbietigst und ergebenst ein Dr. Carl Friedrich Wilhelm Hasselbach. Stettin: gedruckt bei Franz Hessenland 1829, s. 1 – 62.
  • Die Belagerungen Stettins seit dem Anfange des 12. Jahrhunderts. Zur Feier des fünften Decembers beschrieben von einem Mitgliede der Gesellschaft für Pommersche Geschichte und Alterthumskunde. Stettin: Gedr. bei H. G. Effenbart's Familie 1832.
  • Sammlung der Niederdeutschen Mundarten in Pommern. “Baltische Studien”. AF 3, 1833, H. 1, s. 139-172.
  • Thomas Kantzow′s Chronik von Pommern in Niederdeutscher Mundart. Stettin: Friedrich Heinrich Morin 1835 (Neudruck: unveränd. Neudr. der Ausg. von 1835. Vaduz: Martin Sändig [1973], ISBN 3-500-28260-1)
  • Übersicht der Allgemeinen Chroniken Pommerns seit Kantzow. “Baltische Studien”. AF 3, 1835, H. 1, s. 66-171.
  • Ausflug nach Kopenhagen im Sommer 1835. “Baltische Studien”. AF 3, 1836, H. 2, s. 1-57.
  • Sneglu Halle. Züge aus dem Leben eines Isländischen Skalden des Eilften Jahrhunderts. “Baltische Studien”. AF 3, 1836, H. 2, s. 93-112.
  • Über die gegenwärtige Stellung der Gymnasien, w: Zu der öffentlichen Redeübung, welche Freitag den 1. Octoner 1841 Nachmittags um 2 ½ Uhr in dem großen Hörsaale des Gymnasii zu Stettin veranstaltet werden soll ladet die Beschützer, Gönner und Freunde unserer Schulanstalt ehrerbietigst und ergebenst ein Dr. Carl Friedrich Wilhelm Hasselbach. Stettin: gedruckt bei H. G. Effenbart’s Erbinn (C. Eichner) 1841, s. 1- 48.

Bibliografia

  • Bülow, Gottfried von. Heinrich Wilhelm Ludwig Böhmer, w: Allgemeine Deutsche Biographie. Bd. 47. Leipzig: Duncker & Humblot 1903, s. 79–81.
  • Wendt, Eckhard. (Heinrich) Wilhelm (Ludwig) Bühmer, w: Eckhard Wendt. Stettiner Lebensbilder. Köln [etc.]: Böhlau 2004, s. 88-90, ISBN 3-412-09404-8.