Zdzisław Tobiasz

Z Encyklopedia Pomorza Zachodniego - pomeranica.pl
Skocz do: nawigacja, szukaj
Zdzisław Tobiasz
aktor, reżyser
brak zdjecia
Data urodzenia 13 maja 1926
Miejsce urodzenia Nowe Miedze



Zdzisław Tobiasz (ur. 1926) – aktor, reżyser

Życiorys

Zdzisław Tobiasz urodził się 13 maja 1926 roku w Nowych Miedzach k. Sieradza. Po wojnie mieszkał w Łodzi. W 1947 roku zdał maturę. Przypadkowo w gazecie przeczytał o zapisach do szkoły teatralnej. Został przyjęty na Wydział Aktorski Państwowej Wyższej Szkoły Teatralnej w Łodzi. Studiował m.in. pod kierunkiem Leona Schillera, za którym wraz z innymi studentami z rocznika wkrótce przeniósł się do Warszawy. Na scenie zadebiutował 8 stycznia 1949 roku epizodem w Psie ogrodnika Lope de Vegi w warszawskim Teatrze Placówka (filia łódzkiego Teatru Wojska Polskiego). Studia ukończył na Wydziale Aktorskim warszawskiej PWST.

Niemal całe swoje życie aktorskie związał z warszawskim Teatrem Ateneum, do którego został zaangażowany w 1951 roku. Na scenie tego teatru grał prawie 40 lat (1951-1957 i 1961-1991). Był także aktorem Teatru im. Stefana Jaracza w Olsztynie (1957-1958) oraz Teatru im. Juliusza Osterwy w Lublinie (1958-1960). Grał i reżyserował w Teatrze Telewizji.

Ze scenami Szczecina związany był dwukrotnie. Po raz pierwszy w sez. 1950/51, jeszcze jako student PWST. Po raz drugi grał w sez. 1960/61 w Państwowych Teatrach Dramatycznych. Wówczas także reżyserował.

Wystąpił w kilku filmach fabularnych, m.in. jako Banschutz w Ludziach z pociągu (1961), Niemiecki żandarm w Jak być kochaną (1962), Nieuprzejmy kelner w Gangsterach i filantropach (1962), Kolejarz w Życie raz jeszcze (1964), Komandor Valdi w Agencie nr 1 (1971), Stolarek w Wolnym strzelcu (1981), Aktor w Dolinie Issy (1982). Grał w serialach Przyłbice i kaptury (1985) i w Dekalogu (1987). Znakomitą kreację, która przyniosła mu wielką popularność, stworzył w roli majora Wołczyka w serialu 07 zgłoś się (1976-1987).

Obdarzony ciepłym, charakterystycznym głosem już na początku swojej kariery aktorskiej związał się z Teatrem Polskiego Radia, do którego zaprosił go reżyser Zbigniew Kopalko. W radiu stworzył wiele niezapomnianych kreacji. W uznaniu zasług, w 1991 roku otrzymał prestiżową nagrodę Złotego Mikrofonu.

Już w połowie lat pięćdziesiątych za sprawą Zofii Dybowskiej-Aleksandrowicz został aktorem dubbingu. Swojego głosu użyczał m.in. w filmach Wehikuł czasu (1960), Dwunastu gniewnych ludzi (1973), serialach, m.in. Belfegor, czyli upiór Luwru (TVP 1965), Kobieta w bieli, Sześć żon Henryka VIII (TVP 1973), Elżbieta królowa Anglii (TVP 1973), Pogoda dla bogaczy (TVP 1978), Hotel Polanów i jego goście (TVP 1982) Piotr Wielki (TVP 1986), oraz w spektaklach Teatru Telewizji na Świecie. Wybitną krecję Soamesa Forsyte'a (Eric Porter) stworzył w serialu Saga rodu Forsyte'ów (TVP 1970). Rola ta przeszła do historii polskiego dubbingu jako największe osiągniecie w tej dziedzinie filmowej.

Aktor jest również uznanym pedagogiem. Z wyższym szkolnictwem teatralnym związał się już w 1951 roku. Początkowo jako adiunkt wykładał w Państwowej Wyższej Szkole Teatralnej w Warszawie (1951-1955), a potem w łódzkiej Państwowej Wyższej Szkole Filmowej, Telewizyjnej i Teatralnej jako starszy asystent (1975-1977) i starszy wykładowca (1989-1995).

Twórczość teatralna (Szczecin)

Tytuł Autor Reżyseria Forma twórczości Postać Teatr Data premiery
Rewizor Mikołaj Gogol Hugon Moryciński obsada aktorska Iwan Kuźmicz Szpiekin Państwowy Teatr Polski (scena: Teatr Współczesny) 7 listopada 1950
Śnieżek Walentina Lubimowa Tadeusz Żuchniewski obsada aktorska Tompson Państwowy Teatr Polski 2 grudnia 1950
Statek Derbent Jurij Krymow Zespół asystent reżysera Państwowy Teatr Polski (scena: Teatr Współczesny) 1 maja 1951
Manon Lescaut Vitĕzslav Nezval wg powieści Abbé Prèvosta Zdzisław Tobiasz reżyseria, obsada aktorska Komendant wyprawy Państwowe Teatry Dramatyczne (Teatr Polski) 31 grudnia 1960
Opera za trzy grosze Bertolt Brecht Zdzisław Tobiasz inscenizacja, opracowanie dramaturgiczne tekstu, reżyseria Państwowe Teatry Dramatyczne (Teatr Współczesny) 23 marca 1961
Fircyk w zalotach Franciszek Zabłocki Zdzisław Tobiasz reżyseria Państwowe Teatry Dramatyczne (Teatr Polski) 21 kwietnia 1961
Sto dni małżeństwa Marta Gergely Zdzisław Tobiasz reżyseria, obsada aktorska Sędzia Państwowe Teatry Dramatyczne (Teatr Polski) 1 czerwca 1961
Kuglarze Zdzisław Skowroński Zdzisław Tobiasz reżyseria, obsada aktorska Baron Państwowe Teatry Dramatyczne (Teatr Współczesny) 12 września 1961



Nagrody

  • 1991 – Złoty Mikrofon



Odznaczenia

Zasluzony Dzialacz.jpg
  • 1955 – Medal 10-lecia PRL
  • 1974 – Złoty Krzyż Zasługi
  • 1977 - Zasłużony Działacz Kultury
  • 1977 – Odznaka Honorowa m. st. Warszawy
  • 1979 – Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski
  • 1984 – Medal 40-lecia PRL
  • 1988 – Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski



Źródła

Inne





IES64.png
Autor opracowania: Andrzej Androchowicz