Ludwig Pitscher: Różnice pomiędzy wersjami

Z Encyklopedia Pomorza Zachodniego - pomeranica.pl
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
(Utworzono nową stronę "{{WEdycji}} {{Osoba infobox |osoba= Ludwig Pitscher |grafika_osoba= |grafika_opis= |funkcja= wiolonczelista |urodziny_data= ? |urodziny_miejsce= ? |smierc_data= ? |smie...")
 
 
(Nie pokazano 4 pośrednich wersji utworzonych przez tego samego użytkownika)
Linia 1: Linia 1:
{{WEdycji}}
__NOTOC__
 
{{Osoba infobox
{{Osoba infobox
|osoba= Ludwig Pitscher
|osoba= Ludwig Pitscher
Linia 6: Linia 5:
|grafika_opis=
|grafika_opis=
|funkcja= wiolonczelista
|funkcja= wiolonczelista
|urodziny_data= ?
|urodziny_data= XVIII w.
|urodziny_miejsce= ?
|urodziny_miejsce= nieznane
|smierc_data= ?
|smierc_data= XIX w.
|smierc_miejsce= ?
|smierc_miejsce= nieznane
|miejsce_spoczynku=
|miejsce_spoczynku= nieznane
|lokalizacja_grobu=
|lokalizacja_grobu=nieznane
|lata_dzialalnosci= ?
|lata_dzialalnosci=  
|tytuly=
|tytuly=
|narodowosc= ?
|narodowosc=  
|pseudonim=
|pseudonim=
|lokalizacja_grobu=
|lokalizacja_grobu=
}}
}}
'''Ludwig Pitscher (XVIII/XIX w.)''' – wiolonczelista.
==Życiorys==
Ludwig Pitscher jako wiolonczelista należał do kapeli księcia Henryka Pruskiego, brata Fryderyka II Wielkiego. W tym czasie studiował też u koncertmistrza orkiestry królewskiej Franza Bendy (1709-1786).


'''Ludwig Pitscher''' (XVIII/XIX w.) – wiolonczelista.
Pitscher dzięki wsparciu finansowemu księcia udał się w roku [[1760]] do Włoch. Początkowo zamierzał studiować u Giuseppe Tartiniego (1692-1770) w Padwie, ale ten mu odmówił. Więcej szczęścia młody muzyk miał w Bolonii, gdzie został uczniem Giovanniego Battisty Martiniego (1706-1784).  


Ludwig Pitscher jako wiolonczelista należał do kapeli księcia Heinricha von Preußen, brata Friedricha II. W tym czasie studiował też u koncertmistrza orkiestry królewskiej Franza Bendy (1709-1786). Pitscher dzięki uzyskanemu wsparciu finansowym księcia udał się w roku 1760 do Włoszech. Początkowo zamierzał studiować u Giuseppe Tartiniego (1692-1770) w Padwie, ale ten mu odmówił. Więcej szczęścia młody muzyk miał w Bolonii, gdzie został uczniem Giovanniego Battisty Martiniego (1706-1784).  
Po powrocie z Włoch Pitscher udał się na dwór księcia Kurlandii w Mitawie (obecnie Jełgawa). Następnie jako pierwszy wiolonczelista został w roku [[1783]] członkiem orkiestry teatru w Rydze. W latach [[1785]]–[[1793]] dołączył do ''Vietinghof Privatkapelle'' w Sztokholmie. Był też nauczycielem gry na wiolonczeli w tamtejszej ''Tonschule''. Po opuszczeniu Sztokholmu znalazł się ponownie Rydze, gdzie przebywał prawdopodobnie do [[1806]] roku.  
==Występy w Szczecinie==
Ludwig Pitscher wystąpił w [[Szczecin]]ie tylko raz. Jego koncert na wiolonczeli odbył się [[7 marca]] [[1794]] roku w sali koncertowej ''Hotelu Angielskiego'' przy ''Breite Strasse'' (obecnie [[Ulica Księdza Kardynała Stefana Wyszyńskiego|ul. Wyszyńskiego]]). Bilet wstępu na koncert kosztował 8 groszy.<ref>Stettinischer Intelligenz-Zettel. No. 18, 3.03.1794, s. 171.</ref>


Po powrocie z Włoch Pitscher udał się na dwór księcia Kurlandii w Mitawie (obecnie Jełgawa). Następnie został w roku 1783 członkiem orkiestry teatru w Rydze jako pierwszy wiolonczelista. W latach 1785 – 1793 dołączył do ''Vietinghof Privatkapelle'' w Stockholmie. Był też nauczycielem gry na wiolonczeli w tamtejszej ''Tonschule''. Po opuszczeniu Stockholmu znalazł się ponownie Rydze, gdzie przebywał prawdopodobnie do około 1806 roku. 
[[Plik:Anons w „Stettinischer Intelligenz-Zettel”, nr 18 z dnia 3 marca 1794 roku.jpg|200px|right|thumb|Anons w „Stettinischer Intelligenz-Zettel” z 3.03.1794 r.]]
 
Ludwig Pitscher wystąpił w Szczecinie tylko raz. Jego koncert na wiolonczeli odbył 7 marca 1794 roku w sali koncertowej Hotelu Angielskiego przy ulicy Szerokiej. Bilet wstępu na koncert kosztował 8 groszy.<ref>Stettinischer Intelligenz-Zettel. No. 18, 3.03.1794, s. 171.</ref>
 
[[Plik:Anons w „Stettinischer Intelligenz-Zettel”, nr 18 z dnia 3 marca 1794 roku.jpeg|200px|right|thumb|]]


{{Przypisy}}
{{Przypisy}}
==Bibliografia==
==Bibliografia==
 
* Dahlgren, F. A. Förteckning öfver svenska skådespel uppförda på Stockholms theatrar 1737–1863 och Kongl. Theatrarnes personal 1773–1863. Stockholm 1866,  s. 543.  
Dahlgren, F. A. Förteckning öfver svenska skådespel uppförda på Stockholms theatrar 1737–1863 och Kongl. Theatrarnes personal 1773–1863. Stockholm 1866,  s. 543.  
* Eitner, Robert. Biographisch-bibliographisches Quellenlexikon. Leipzig 1902, Bd. 7, s. 464.
 
* Gerber, Ernst Ludwig. Historisch-biographisches Lexicon der Tonkünstler. Leipzig 1792, Bd. 2, s. 157.
Eitner, Robert. Biographisch-bibliographisches Quellenlexikon. Leipzig 1902, Bd. 7, s. 464.
* Meusel, Johann Georg. Teutsches Künstlerlexikon oder Verzeichniss der jetztlebenden Teutschen Künstler. Nebst einem Verzeichniss sehenswürdiger Bibliotheken, Kunst-, Münz- und Naturalienkabinette in Teutschland und in der Schweiz. 2. umgearbeitete Ausgabe. Lemgo 1809, Bd. 2, s. 131.
 
* Moritz, Rudolph. Rigaer Theater- und Tonkünstler-Lexikon, nebst Geschichte des Rigaer Theaters und der musikalischen Gesellschaft.  Riga 1890, s. 182.
Gerber, Ernst Ludwig. Historisch-biographisches Lexicon der Tonkünstler. Leipzig 1792, Bd. 2, s. 157.
 
Meusel, Johann Georg. Teutsches Künstlerlexikon oder Verzeichniss der jetztlebenden Teutschen Künstler. Nebst einem Verzeichniss sehenswürdiger Bibliotheken, Kunst-, Münz- und Naturalienkabinette in Teutschland und in der Schweiz. 2. umgearbeitete Ausgabe. Lemgo 1809, Bd. 2, s. 131.
 
Moritz, Rudolph. Rigaer Theater- und Tonkünstler-Lexikon, nebst Geschichte des Rigaer Theaters und der musikalischen Gesellschaft.  Riga 1890, s. 182.


{{AutorP|[[User:Ela|Małgorzata Elżbieta Płoszczyńska]]}}
{{AutorP|[[User:Ela|Małgorzata Elżbieta Płoszczyńska]]}}
{{RedaktorP|[[User:I.strzelecka|Izabela Strzelecka]]}}
[[Kategoria:Pomeranica]]
[[Kategoria:Szczecin]]
[[Kategoria:Pomeranica - Biografie]]
[[Kategoria:Pomeranica - Kultura]]
[[Kategoria:Pomeranica - Muzycy]]
[[Kategoria:Pomeranica - muzyka]]
[[Kategoria:Pomeranica zredagowane 2019]]
{{DEFAULTSORT:Pitscher, Ludwig}}

Aktualna wersja na dzień 13:47, 7 lis 2019

Ludwig Pitscher
wiolonczelista
Data urodzenia XVIII w.
Miejsce urodzenia nieznane
Data śmierci XIX w.
Miejsce śmierci nieznane
Miejsce spoczynku nieznane


Ludwig Pitscher (XVIII/XIX w.) – wiolonczelista.

Życiorys

Ludwig Pitscher jako wiolonczelista należał do kapeli księcia Henryka Pruskiego, brata Fryderyka II Wielkiego. W tym czasie studiował też u koncertmistrza orkiestry królewskiej Franza Bendy (1709-1786).

Pitscher dzięki wsparciu finansowemu księcia udał się w roku 1760 do Włoch. Początkowo zamierzał studiować u Giuseppe Tartiniego (1692-1770) w Padwie, ale ten mu odmówił. Więcej szczęścia młody muzyk miał w Bolonii, gdzie został uczniem Giovanniego Battisty Martiniego (1706-1784).

Po powrocie z Włoch Pitscher udał się na dwór księcia Kurlandii w Mitawie (obecnie Jełgawa). Następnie jako pierwszy wiolonczelista został w roku 1783 członkiem orkiestry teatru w Rydze. W latach 17851793 dołączył do Vietinghof Privatkapelle w Sztokholmie. Był też nauczycielem gry na wiolonczeli w tamtejszej Tonschule. Po opuszczeniu Sztokholmu znalazł się ponownie Rydze, gdzie przebywał prawdopodobnie do 1806 roku.

Występy w Szczecinie

Ludwig Pitscher wystąpił w Szczecinie tylko raz. Jego koncert na wiolonczeli odbył się 7 marca 1794 roku w sali koncertowej Hotelu Angielskiego przy Breite Strasse (obecnie ul. Wyszyńskiego). Bilet wstępu na koncert kosztował 8 groszy.[1]

Anons w „Stettinischer Intelligenz-Zettel” z 3.03.1794 r.

Przypisy

  1. Stettinischer Intelligenz-Zettel. No. 18, 3.03.1794, s. 171.

Bibliografia

  • Dahlgren, F. A. Förteckning öfver svenska skådespel uppförda på Stockholms theatrar 1737–1863 och Kongl. Theatrarnes personal 1773–1863. Stockholm 1866, s. 543.
  • Eitner, Robert. Biographisch-bibliographisches Quellenlexikon. Leipzig 1902, Bd. 7, s. 464.
  • Gerber, Ernst Ludwig. Historisch-biographisches Lexicon der Tonkünstler. Leipzig 1792, Bd. 2, s. 157.
  • Meusel, Johann Georg. Teutsches Künstlerlexikon oder Verzeichniss der jetztlebenden Teutschen Künstler. Nebst einem Verzeichniss sehenswürdiger Bibliotheken, Kunst-, Münz- und Naturalienkabinette in Teutschland und in der Schweiz. 2. umgearbeitete Ausgabe. Lemgo 1809, Bd. 2, s. 131.
  • Moritz, Rudolph. Rigaer Theater- und Tonkünstler-Lexikon, nebst Geschichte des Rigaer Theaters und der musikalischen Gesellschaft. Riga 1890, s. 182.