Ludwig Pitscher

Z Encyklopedia Pomorza Zachodniego - pomeranica.pl
Wersja z dnia 18:03, 26 wrz 2019 autorstwa Ela (dyskusja | edycje) (Utworzono nową stronę "{{WEdycji}} {{Osoba infobox |osoba= Ludwig Pitscher |grafika_osoba= |grafika_opis= |funkcja= wiolonczelista |urodziny_data= ? |urodziny_miejsce= ? |smierc_data= ? |smie...")
(różn.) ← poprzednia wersja | przejdź do aktualnej wersji (różn.) | następna wersja → (różn.)
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
200px-Monobook icon.svg.png Ten artykuł jest w trakcie opracowywania. Prosimy nie edytować strony do czasu zniknięcia tej wiadomości. Nazwa użytkownika, który dodał tę wiadomość, jest wyświetlona na stronie historii.


Ludwig Pitscher
wiolonczelista
Data urodzenia ?
Miejsce urodzenia ?
Data śmierci ?
Miejsce śmierci ?
Lata działalności ?
Narodowość ?


Ludwig Pitscher (XVIII/XIX w.) – wiolonczelista.

Ludwig Pitscher jako wiolonczelista należał do kapeli księcia Heinricha von Preußen, brata Friedricha II. W tym czasie studiował też u koncertmistrza orkiestry królewskiej Franza Bendy (1709-1786). Pitscher dzięki uzyskanemu wsparciu finansowym księcia udał się w roku 1760 do Włoszech. Początkowo zamierzał studiować u Giuseppe Tartiniego (1692-1770) w Padwie, ale ten mu odmówił. Więcej szczęścia młody muzyk miał w Bolonii, gdzie został uczniem Giovanniego Battisty Martiniego (1706-1784).

Po powrocie z Włoch Pitscher udał się na dwór księcia Kurlandii w Mitawie (obecnie Jełgawa). Następnie został w roku 1783 członkiem orkiestry teatru w Rydze jako pierwszy wiolonczelista. W latach 1785 – 1793 dołączył do Vietinghof Privatkapelle w Stockholmie. Był też nauczycielem gry na wiolonczeli w tamtejszej Tonschule. Po opuszczeniu Stockholmu znalazł się ponownie Rydze, gdzie przebywał prawdopodobnie do około 1806 roku.

Ludwig Pitscher wystąpił w Szczecinie tylko raz. Jego koncert na wiolonczeli odbył 7 marca 1794 roku w sali koncertowej Hotelu Angielskiego przy ulicy Szerokiej. Bilet wstępu na koncert kosztował 8 groszy.[1]

Przypisy

  1. Stettinischer Intelligenz-Zettel. No. 18, 3.03.1794, s. 171.

Bibliografia

• Dahlgren, F. A. Förteckning öfver svenska skådespel uppförda på Stockholms theatrar 1737–1863 och Kongl. Theatrarnes personal 1773–1863. Stockholm 1866, s. 543.

• Eitner, Robert. Biographisch-bibliographisches Quellenlexikon. Leipzig 1902, Bd. 7, s. 464.

• Gerber, Ernst Ludwig. Historisch-biographisches Lexicon der Tonkünstler. Leipzig 1792, Bd. 2, s. 157.

• Meusel, Johann Georg. Teutsches Künstlerlexikon oder Verzeichniss der jetztlebenden Teutschen Künstler. Nebst einem Verzeichniss sehenswürdiger Bibliotheken, Kunst-, Münz- und Naturalienkabinette in Teutschland und in der Schweiz. 2. umgearbeitete Ausgabe. Lemgo 1809, Bd. 2, s. 131.

• Moritz, Rudolph. Rigaer Theater- und Tonkünstler-Lexikon, nebst Geschichte des Rigaer Theaters und der musikalischen Gesellschaft. Riga 1890, s. 182.