Ludwig Pitscher

Z Encyklopedia Pomorza Zachodniego - pomeranica.pl
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
200px-Monobook icon.svg.png Ten artykuł jest w trakcie opracowywania. Prosimy nie edytować strony do czasu zniknięcia tej wiadomości. Nazwa użytkownika, który dodał tę wiadomość, jest wyświetlona na stronie historii.


Ludwig Pitscher
wiolonczelista
Data urodzenia XVIII w.
Miejsce urodzenia nieznane
Data śmierci XIX w.
Miejsce śmierci nieznane
Miejsce spoczynku nieznane


Ludwig Pitscher (XVIII/XIX w.) – wiolonczelista.

Życiorys

Ludwig Pitscher jako wiolonczelista należał do kapeli księcia Heinricha von Preußen, brata Friedricha II. W tym czasie studiował też u koncertmistrza orkiestry królewskiej Franza Bendy (1709-1786). Pitscher dzięki uzyskanemu wsparciu finansowym księcia udał się w roku 1760 do Włoszech. Początkowo zamierzał studiować u Giuseppe Tartiniego (1692-1770) w Padwie, ale ten mu odmówił. Więcej szczęścia młody muzyk miał w Bolonii, gdzie został uczniem Giovanniego Battisty Martiniego (1706-1784).

Po powrocie z Włoch Pitscher udał się na dwór księcia Kurlandii w Mitawie (obecnie Jełgawa). Następnie został w roku 1783 członkiem orkiestry teatru w Rydze jako pierwszy wiolonczelista. W latach 1785 – 1793 dołączył do Vietinghof Privatkapelle w Stockholmie. Był też nauczycielem gry na wiolonczeli w tamtejszej Tonschule. Po opuszczeniu Stockholmu znalazł się ponownie Rydze, gdzie przebywał prawdopodobnie do około 1806 roku.

Ludwig Pitscher wystąpił w Szczecinie tylko raz. Jego koncert na wiolonczeli odbył 7 marca 1794 roku w sali koncertowej Hotelu Angielskiego przy ulicy Szerokiej. Bilet wstępu na koncert kosztował 8 groszy.[1]

Anons w „Stettinischer Intelligenz-Zettel” z 3.03.1794 r.

Przypisy

  1. Stettinischer Intelligenz-Zettel. No. 18, 3.03.1794, s. 171.

Bibliografia

• Dahlgren, F. A. Förteckning öfver svenska skådespel uppförda på Stockholms theatrar 1737–1863 och Kongl. Theatrarnes personal 1773–1863. Stockholm 1866, s. 543. • Eitner, Robert. Biographisch-bibliographisches Quellenlexikon. Leipzig 1902, Bd. 7, s. 464. • Gerber, Ernst Ludwig. Historisch-biographisches Lexicon der Tonkünstler. Leipzig 1792, Bd. 2, s. 157. • Meusel, Johann Georg. Teutsches Künstlerlexikon oder Verzeichniss der jetztlebenden Teutschen Künstler. Nebst einem Verzeichniss sehenswürdiger Bibliotheken, Kunst-, Münz- und Naturalienkabinette in Teutschland und in der Schweiz. 2. umgearbeitete Ausgabe. Lemgo 1809, Bd. 2, s. 131. • Moritz, Rudolph. Rigaer Theater- und Tonkünstler-Lexikon, nebst Geschichte des Rigaer Theaters und der musikalischen Gesellschaft. Riga 1890, s. 182.