Zbigniew Kosiorowski: Różnice pomiędzy wersjami

Z Encyklopedia Pomorza Zachodniego - pomeranica.pl
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
m
Linia 18: Linia 18:
 
}}
 
}}
  
'''Zbigniew Kosiorowski''' ('''ur. 1964''') – dziennikarz, pisarz i żeglarz
+
'''Zbigniew Kosiorowski''' ('''ur. 1944''') – dziennikarz, pisarz i żeglarz
  
 
== Życiorys ==
 
== Życiorys ==
Zbigniew Kosiorowski, syn Tadeusza i Stanisławy, urodził 24 lutego 1944 r. w Monasterzyskach (woj. stanisławowskie, obecnie na Ukrainie). Ukończył filologię polską na Uniwersytecie Adama Mickiewicza w Poznaniu oraz ekonomię w Szkole Głównej Handlowej w Warszawie. Do Szczecina przeprowadził się w 1964 roku<ref>Literatura na Pomorzu Zachodnim do końca XX wieku. Przewodnik encyklopedyczny, pod red. E. Kużmy i I. Iwasiów, Wydawnictwo „Kurier Press”, Szczecin 2003, s. 211.</ref>.
+
Zbigniew Kosiorowski, syn Tadeusza i Stanisławy, urodził [[24 lutego]] [[1944]] r. w Monasterzyskach (woj. stanisławowskie, obecnie Ukraina). Ukończył filologię polską na Uniwersytecie Adama Mickiewicza w Poznaniu oraz ekonomię w Szkole Głównej Handlowej w Warszawie. Do [[Szczecin]]a przeprowadził się w [[1964]] roku<ref>Literatura na Pomorzu Zachodnim do końca XX wieku. Przewodnik encyklopedyczny, pod red. E. Kużmy i I. Iwasiów, Wydawnictwo „Kurier Press”, Szczecin 2003, s. 211.</ref>.
  
Debiutował wierszem ''Oracz'' na łamach „Głosu Kultury” (dodatek [[Głos Szczeciński|„Głosu Szczecińskiego”]]) w 1968 roku. Jako reportażysta debiutował ponad dekadę później, w 1979 roku ''Admiralskim laniem'', które ukazało się w zbiorze „Express Reporterów”<ref>Tamże.</ref>. W kolejnych Latach ukazały się jego zbiory reportaży: ''13 w skali Beauforta'' (1981) i ''Mój ocean prawdziwy'' (1985). Jest również autorem powieści, powieści dla młodzieży i słuchowisk radiowych, m.in. ''Kamień'', ''Nóż w plecy'', ''Pułapka''.
+
Debiutował wierszem ''Oracz'' na łamach „Głosu Kultury” (dodatek [[Głos Szczeciński|„Głosu Szczecińskiego”]]) w [[1968]] roku. Jako reportażysta debiutował ponad dekadę później, w [[1979]] roku ''Admiralskim laniem'', które ukazało się w zbiorze „Express Reporterów”<ref>Tamże.</ref>. W kolejnych latach ukazały się jego zbiory reportaży: ''13 w skali Beauforta'' (1981) i ''Mój ocean prawdziwy'' (1985). Jest również autorem powieści dla młodzieży i słuchowisk radiowych, m.in. ''Kamień'', ''Nóż w plecy'', ''Pułapka''.
  
Od [[1970]] roku. współpracował z redakcją literacką Polskie Radia, a pracę dziennikarską rozpoczął 1973 r. Rozgłośni Szczecińskiej Polskiego Radia. W radiu pracował na stanowiskach kierowniczych: kierownika redakcji publicystyki i informacji (1974-1978), literackiej (1978-1980), zastępcy redaktora naczelnego (1980-1983). Później był także prezesem zarządu i redaktorem naczelnym Polskiego Radia Szczecin S.A.
+
Od [[1970]] roku. współpracował z redakcją literacką Polskiego Radia, a pracę dziennikarską rozpoczął w [[1973]] r. Rozgłośni Szczecińskiej Polskiego Radia. W radiu pracował na stanowiskach kierowniczych: kierownika redakcji publicystyki i informacji (1974-1978), literackiej (1978-1980), zastępcy redaktora naczelnego (1980-1983). Później był także prezesem zarządu i redaktorem naczelnym Polskiego Radia Szczecin S.A.
  
 
Założył czasopisma kulturalne: „Witraże”, „Węzły” (1971-1972), a także był redaktorem naczelnym i założycielem [[Morze i Ziemia|„Morza i Ziemi”]] (1978-1981) oraz „Między innymi” (1984-1986). Był współzałożycielem [[Wydawnictwo Glob|Wydawnictwa Glob]], a w  latach 1984-1990 także jego redaktorem naczelnym.
 
Założył czasopisma kulturalne: „Witraże”, „Węzły” (1971-1972), a także był redaktorem naczelnym i założycielem [[Morze i Ziemia|„Morza i Ziemi”]] (1978-1981) oraz „Między innymi” (1984-1986). Był współzałożycielem [[Wydawnictwo Glob|Wydawnictwa Glob]], a w  latach 1984-1990 także jego redaktorem naczelnym.
Linia 56: Linia 56:
  
 
== Nagrody i wyróżnienia ==
 
== Nagrody i wyróżnienia ==
Zdobył liczne nagrody i wyróżnienia dziennikarskie, m.in. w ogólnopolskim konkursie na reportaż  „Odry”. W 1981 otrzymał nagrodę wojewody szczecińskiego za upowszechnianie kultury (prowadzenie „Morza i Ziemi”). Został odznaczony medalem „Zasłużony dla polskiej marynistyki” (1985), Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski (1989).
+
Zdobył liczne nagrody i wyróżnienia dziennikarskie, m.in. w ogólnopolskim konkursie na reportaż  „Odry”. W [[1981]] otrzymał nagrodę wojewody szczecińskiego za upowszechnianie kultury (prowadzenie „Morza i Ziemi”). Został odznaczony medalem „Zasłużony dla polskiej marynistyki” (1985), Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski (1989).
  
 
{{AutorP|[[User:Krzysztof Lichtblau|Krzysztof Lichtblau]]}}
 
{{AutorP|[[User:Krzysztof Lichtblau|Krzysztof Lichtblau]]}}
{{RedaktorP|[[User:Duluni|Sylwia Wesołowska]]}}
+
{{RedaktorP|[[User:Sylwia Wesołowska|Sylwia Wesołowska]]}}
 
[[Kategoria:Pomeranica]]
 
[[Kategoria:Pomeranica]]
 
[[Kategoria:Szczecin]]
 
[[Kategoria:Szczecin]]
Linia 66: Linia 66:
 
[[Kategoria:Pomeranica - Dziennikarze]]
 
[[Kategoria:Pomeranica - Dziennikarze]]
 
[[Kategoria:Pomeranica - Żeglarze]]
 
[[Kategoria:Pomeranica - Żeglarze]]
 +
[[Kategoria:Pomeranica zredagowane 2018]]
  
  
 
{{DEFAULTSORT: Kosiorowski, Zbigniew}}
 
{{DEFAULTSORT: Kosiorowski, Zbigniew}}

Wersja z 15:25, 28 sty 2019

Zbigniew Kosiorowski
dziennikarz, pisarz, żeglarz
Data urodzenia 24 lutego 1944
Miejsce urodzenia Monasterzyska
Narodowość polska


Zbigniew Kosiorowski (ur. 1944) – dziennikarz, pisarz i żeglarz

Życiorys

Zbigniew Kosiorowski, syn Tadeusza i Stanisławy, urodził 24 lutego 1944 r. w Monasterzyskach (woj. stanisławowskie, obecnie Ukraina). Ukończył filologię polską na Uniwersytecie Adama Mickiewicza w Poznaniu oraz ekonomię w Szkole Głównej Handlowej w Warszawie. Do Szczecina przeprowadził się w 1964 roku[1].

Debiutował wierszem Oracz na łamach „Głosu Kultury” (dodatek „Głosu Szczecińskiego”) w 1968 roku. Jako reportażysta debiutował ponad dekadę później, w 1979 roku Admiralskim laniem, które ukazało się w zbiorze „Express Reporterów”[2]. W kolejnych latach ukazały się jego zbiory reportaży: 13 w skali Beauforta (1981) i Mój ocean prawdziwy (1985). Jest również autorem powieści dla młodzieży i słuchowisk radiowych, m.in. Kamień, Nóż w plecy, Pułapka.

Od 1970 roku. współpracował z redakcją literacką Polskiego Radia, a pracę dziennikarską rozpoczął w 1973 r. Rozgłośni Szczecińskiej Polskiego Radia. W radiu pracował na stanowiskach kierowniczych: kierownika redakcji publicystyki i informacji (1974-1978), literackiej (1978-1980), zastępcy redaktora naczelnego (1980-1983). Później był także prezesem zarządu i redaktorem naczelnym Polskiego Radia Szczecin S.A.

Założył czasopisma kulturalne: „Witraże”, „Węzły” (1971-1972), a także był redaktorem naczelnym i założycielem „Morza i Ziemi” (1978-1981) oraz „Między innymi” (1984-1986). Był współzałożycielem Wydawnictwa Glob, a w latach 1984-1990 także jego redaktorem naczelnym.

Brał udział w wielu regatach polskich i międzynarodowych. Pełnił funkcję członka zarządu PŻM. Jest założycielem i organizatorem Szczecińskiej Szkoły pod Żaglami.

Twórczość

Powieści

  • 1985W pętli, Wydawnictwo Iskry, Warszawa
  • 1986Gnilec, Wydawnictwo Glob, Szczecin
  • 1991Szpieg, Wydawnictwo Glob, Szczecin
  • 2013Desant, Zakład Usług Poligraficznych i Wydawniczych Plewnia Jacek, Plewnia Maria, Szczecin
  • 2016Kamień podróżny Wydawnictwo FORMA. Szczecin

Powieści dla młodzieży

  • 1986Ocean pierwszy, KAW, Szczecin
  • 1987Skarby kapitana Flinta, KAW, Szczecin
  • 1988Wyspa Wiecznego Żeglarza, KAW, Szczecin
  • 1989Rozbitkowie, KAW, Szczecin
  • 2001Archipelag marzeń, Wydawnictwo Foka, Szczecin
  • 2003Archipelag trudnych nadziei, Wydawnictwo Foka, Szczecin (W książce wykorzystano teksty wcześniejszych powieści Wyspa wiecznego żeglarza i Rozbitkowie oraz słuchowisko radiowe)

Zbiory reportaży

  • 198113 w skali Beauforta, KAW, Szczecin (wznowienie w 1983 r.)
  • 1985Mój ocean prawdziwy, KAW, Szczecin

Inne

  • 1999Radiofonia publiczna, Wydawnictwo Stowarzyszenie Radia Publicznego, Warszawa
  • 2008Dysjunkcje misji, Książnica Pomorska, Szczecin

Nagrody i wyróżnienia

Zdobył liczne nagrody i wyróżnienia dziennikarskie, m.in. w ogólnopolskim konkursie na reportaż „Odry”. W 1981 otrzymał nagrodę wojewody szczecińskiego za upowszechnianie kultury (prowadzenie „Morza i Ziemi”). Został odznaczony medalem „Zasłużony dla polskiej marynistyki” (1985), Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski (1989).



Logo pomeranica.jpg
Autor opracowania: Krzysztof Lichtblau





  1. Literatura na Pomorzu Zachodnim do końca XX wieku. Przewodnik encyklopedyczny, pod red. E. Kużmy i I. Iwasiów, Wydawnictwo „Kurier Press”, Szczecin 2003, s. 211.
  2. Tamże.