Jerzy Wołkochoń

Z Encyklopedia Pomorza Zachodniego - pomeranica.pl
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Jerzy Wołkochoń
dziennikarz radiowy, publicysta
Data urodzenia 19 listopada 1930
Miejsce urodzenia Albertyn
Data śmierci 8 października 1983
Miejsce śmierci Szczecin
Miejsce spoczynku Cmentarz Centralny w Szczecinie (kw. 83B-3-6)


Jerzy Wołkochoń (1930-1983) – dziennikarz radiowy, publicysta

Życiorys

Jerzy Wołkochoń urodził się 19 listopada 1930 roku we wsi Albertyn (obecnie dzielnica Słonima na Białorusi). Podczas II wojny światowej był deportowany w głąb ZSRR. Repatriowany w 1946 roku, przybył wraz z rodziną na Pomorze Zachodnie i zamieszkał w Łobzie.

W latach 1952-1957 działał w Związku Młodzieży Polskiej. Był m.in. kierownikiem organizacyjnym Zarządu Powiatowego ZMP w Łobzie. Kolejno pełnił funkcję przewodniczącego ZP ZMP w Choszcznie i instruktora w ZW ZMP w Szczecinie (1950).

W 1952 roku przeniósł się do Warszawy. Podjął studia historyczne na Uniwersytecie Warszawskim, których jednak nie ukończył. Jeszcze w trakcie studiów rozpoczął współpracę ze „Sztandarem Młodych”. Z redakcją tą związany był przez pięć lat. Przez kolejne dwa lata był dziennikarzem Redakcji Literackiej rozgłośni Polskiego Radia w Warszawie. Później został zatrudniony w redakcji „Żołnierza Wolności”, a następnie w redakcji tygodnika „Zarzewie”, organu Zarządu Głównego Związku Młodzieży Wiejskiej.

W 1960 roku powrócił do Szczecina. W latach 1960-1967 był dziennikarzem rozgłośni Polskiego Radia w Szczecinie. Zatrudniony jako starszy publicysta w Redakcji Młodzieżowej, specjalizował się nie tylko w tematyce młodzieżowej, ale i społecznej i rolnej. Uchodził za mistrza krótkiego reportażu. Był m.in. autorem cykli radiowych Drogi powrotu, Portrety zawodów. W rozgłośni pełnił funkcje społecznego inspektora pracy.

Po rezygnacji z pracy w Polskim Radiu, w latach 1967-1969 był dziennikarzem „Kuriera Szczecińskiego”. Od 1974 roku pracował w redakcji tygodnika „Jantar”. Pisane przez lata reportaże zostały opublikowane w pracy zbiorowej Portrety i pejzaże.

Był twórcą felietonów filmowych Drogi wolności i Ludzie ziemi szczecińskiej. Współpracował przy realizacji filmu dokumentalnego Andrzeja Androchowicza Kryptonim „Synteza” (1972).

Zmarł 8 października 1983 roku w Szczecinie po długiej chorobie. Został pochowany na Cmentarzu Centralnym (kw. 83B-3-6).

Audycje i słuchowiska radiowe (autor)

Tytuł słuchowiska/audycji Reżyseria (adaptacja radiowa) Obsada/lektor O słuchowisku/audycji Data pierwszej emisji
Świadectwo dojrzałości Jerzy Wołkochoń 18 maja 1961
Ślady na piasku Jan Maciejowski Jerzy Wołkochoń słuchowisko poetyckie 11 sierpnia 1961
Na nowej drodze Jerzy Wołkochoń 13 września 1961
Pozwólcie nam mieszkać razem audycja o problemach mieszkaniowych młodych małżeństw 9 marca 1962
Liczby i frazesy felieton o nadużyciach w szczecińskich lokalach gastronomicznych 23 lipca 1964
Sprawozdanie z XX-lecia Radia relacja z obchodów dwudziestolecia Polskiego Radia Szczecin; współautor: Jerzy Sawiuk 18 grudnia 1965
Stalag IID wspomnienia jeńców Stalagu IID w Stargardzie 7 kwietnia 1966
Mocne uderzenie (wspólnie z Teresą Podesławską) Teresa Podesławska, Jerzy Wołkochoń prezentacja muzyki zespołów The Beatles, The Kinks, Czerwone Gitary 1966



Artykuły w prasie



Odznaczenia



O Jerzym Wołkochoniu

  • Mistrz krótkiego reportażu. Potrafił na dwóch, trzech kartkach opisać najbardziej skomplikowane zdarzenie bądź czyjeś pogmatwane losy, a wszystko w pięknej, wysmakowanej formie. Nikt nie umiał podobnie, chociaż kilku próbowało naśladować. (Piotr Zieliński, Okruchy...)



Bibliografia





IES64.png
Autor opracowania: Andrzej Androchowicz